19
Sie

Czy specnaz to siły specjalne?

Specnaz to jedna z formacji radzieckiego wywiadu wojskowego, która zajmowała się rozpoznaniem pośrednim pomiędzy wojskowym i agenturalnym. Pododdziały Specnazu podlegały bezpośrednio szefom rozpoznania na szczeblu armii oraz frontów i działały na ich rozkaz. Specnaz stanowił uderzeniowe formacje radzieckiego wywiadu wojskowego, które organicznie łączyły w sobie elementy szpiegostwa, terroru i szeroko pojętych działań partyzanckich.

Specnaz składał się z trzech zasadniczych pionów:

  1. Zakonspirowanych agentów, cudzoziemców zwerbowanych przez radziecki wywiad wojskowy do wypełniania zadań szpiegowskich i akcji terrorystycznych.
  2. Zawodowych pododdziałów, w skład których wchodzili najlepsi sportowcy ZSRR.
  3. Pododdziałów, których stan osobowy pochodził z poboru, niemniej żołnierze ci zostali starannie wybrani i doskonale wyszkoleni.

Czym wyższy szczebel dowodzenia, tym więcej pododdziałów Specnazu, tym więcej zawodowców wśród żołnieży. Termin Specnaz (skrót od Specialnowo Naznaczienija) oznacza “specjalnego przeznaczenia”. Jest to w pełni zasużona nazwa. Specnaz odróżnia się od innych formacji rozpoznania tym, że nie tylko poszukiwał i znajdował ważne cele przeciwnika, ale w większości przypadków także je niszczył.

Trzecią przyczyną jest to, że radziecka tajna policja polityczna spełniała wiele innych funkcji i kierowała się innymi priorytetami. Dla wypełniania swych funkcji KGB posiadał własne organy mające spełniać zadania terrorystyczne. Wśród nich była formacja bardzo podobna do Specnazu – Osnaz. Osnaz KGB wykorzystywano do różnych celów, w tym analogicznych do wypełnianych przez Specnaz GRU. Ale radzieckie kierownictwo miało świadomość, że w sferze tajnej wojny lepiej nie posiadać monopolu. Konkurencja w tej branży daje znacznie lepsze rezultaty niż kooperacja…

Termin Osnaz spotykany jest wyłącznie w tajnych dokumentach. W jawnych materiałach ten termin cytowany jest w całości – “specjalnego przeznaczenia” (Osobowo Naznaczienija), lub w pełnym skrócie – ON. W przypadku, jeśli daje się skrót dłuższej nazwy, litery ON pisze się razem z poprzedzającymi je. Przykładowo: DON – dywizja Osnazu, OON – oddział Osnazu, OMSBON – samodzielna zmechanizowana brygaza Osnazu. Osnaz według wszelkich danych narodził się w tym samym czasie co dyktatura bolszewicka. Już w pierwszych miesiącach umacniania władzy radzieckiej znajdujemy wzmianki o oddziałach specjalnego przeznaczenia. Osnaz – to formacje wojskowo-terrorystyczne, które powstawały jako oddziały uderzeniowe partii bolszewickiej, a także jej ochrona. W rezultacie Osnaz podporządkowano tajnej policji, która w różnym czasie zmieniała swą nazwę tak łatwo niczym żmija zmieniająca skórę, pozostając mimo to wciąż tą samą żmiją.

Specnaz – to wojsko, Osnaz – tajna policja. Z tego podziału wynikają wszelkie dalsze różnice. Działania Specnazu koncentrowały się przede wszystkim na zagrożeniu zewnętrznym, Osnazu – na wewnętrznych wrogach reżimu. Specnaz przeprowadzał akcje terrorystyczne na terytorium przeciwnika, Osnaz robił to na własnym terytorium , stosując terror głównie wobec własnych obywateli. Istniały też sytuacje, w których Osnaz operował na terytorium przeciwnika. Działalność ta mogła być bardzo szeroko zakrojona i intensywna, ale zawsze pozostawała na drugim planie w stosunku do terroru na własnym terenie.

W dywizjach kawalerii służą przymusowo zmobilizowani żołnierze, w brygadzie Osnazu wyłącznie ochotnicy. Służba w brygadzie nie pociąga za sobą żadnego ryzyka, karmią lepiej, dają lepszą odzież i konie. Oczywiste jest, że każdy chciałby tutaj trafić. Dyscyplina jest w brygadzie Osnazu bardzo surowa. Jeśli nie wypełniłeś rozkazu, szybko zostaniesz przeniesiony do dywizji, do boju, pod kule, szrapnele, do kiepskich racji żywnościowych. A na twoje miejsce czeka już ochotnik. Szybko ta i inne brygady Osnazu przekształciły się w zbiorowiska aferzystów i rzezimieszków, gotowych wypełnić każdy rozkaz, w tym także otwarcia ognia do swoich, aby tylko pozostać w brygadzie i nie trafić na pierwszą linię.